les pedales sont fini

bij het afscheid zondag 15 augustus kreeg van diverse kanten het advies om beugels op mijn pedalen te zetten anders zou ik de heuvels en zeker de bergen niet overkomen. Voor toeclips had ik niet gekozen en straks blijkt waarom. Sàvonds nog op internet gekeken maar beugels op pedalen kon zelfs de wereldfietser nergens meer vinden. Allee dan vertrek ik zonder en kijk onderweg of er ergens nog een paar liggen. Aan het eind van de eerste dag in Hoogstraten, Belgie, net onder Breda rij ik langs een fietswinkel. In de etalage een racefiets met beugels! Ze zijn er dus nog en wel in 2 maten. Welke ik wilde hebben. Ik had geen idee; doe maar een stel. Waarschijnlijk om mij het verschil te laten voelen hebben ze op de linker de grote en op de rechter de kleine gemonteerd. Het blijft mij om het even ze doen het allebei goed. Na een paar dagen klimmen begonnen de pedalen steeds meer over de grond te slepen. Ik had zo hard getrapt en tegen die beugels geduwd dat de pedalen bijna uit elkaar vielen. Het hing nog net aan elkaar. In Montfort-en chalosse bij de fietsenmaker langs gegaan voor hulp, immers waarschijnlijk laatste werkdag voor de klim naar Roncevalles. ``Monsieur les pedales sont fini`, alors sans pedales no santiago dus zet er maar ander onder. Dan kon ik beter aluminium nemen dan die plastic dingen die er nu onder zaten. Terwijl hij aan het werk ging en remmen enz zou nakijken ben ik naar het postkantoor gegaan. Mijn keukenspullen en tent zijn onderweg naar huis en ik ben ca 7 a 8 kg lichter. En dat merk je bijzonder goed. Vanaf Montfort begonnen de eerste heuvels en ze werden alleen maar steiler. Toch ging het fietsen stukken makkelijker en 110 km gerden. Morgen zal blijken of dat kwam door de opluchtng dat ik die kilo`s kwijt ben of door het mindere gewicht. het is al dagen schitterend weer en ca 30 graden. vandaag rustdag met straks een baskisch feest. Hier begint voor velen de pelgrim. Het zijn pelgrims in soms merkwaardige kledij, uit veel verschillende landen. Dus meer ontmoetingen en gesprekken; er komt sfeer in.Ikhoop dat dat blijft dan gaat ook het tempo (nu ca 95 km pd) wat omlaag. gegroet uit St jean pied de port

De Pyreneeen

Ze komen dichterbij. en ik verwacht over 6 dagen aan de voet te staan in st Pied de Port. Met de Pyreneeen komt de dreiging van de bergpassen in Frankrijk en later nog een paar in Spanje. Je merkt het in de gesprekken onderweg. Allen denken we teveel bagage te hebben. Het moet minder , er moeten kilo's af.

Bij de zoveelste klim wordt ik achterop gereden door een oud mannetje. 'c'est dur, n'est pas'? qui c'est dur. Hij rijdt me heerlijk naar de heuvel op. en onderweg kletsen we wat. Hij is 78 jaar fietst nog elke dag zijn rondje. Vrolijk zwaaiend zet hij nog even aan en verdwijnt al snel uit het zicht. Kijk zo wil ik ook wel 78 worden.

Vorig jaar bedacht ik als ik stil ga zitten wordt het niks. Ik ben al te zwaar en voor je thet weet kan je niet meer door de deur. Dat moet anders en een oude droom kwam boven. fiets naar Santiago! de voorbereiding is om diverse redenen leuk, maar voor nu dit: Een beetje trainen zou niet verkeerd zijn. Dus braaf naar Fitplan Nieuwegein voor een test. Op een schaal van 1-7 kwam ik uit in 2. Dat viel zwaar tegen. Nog ne neit heel slecht. Te zwaar, te hoog % vetgehalte en geen uithoudingsvermogen. Trainen dus. Nou dat viel niet mee. Ik had ingeschreven voor 1 x week. Het wer al gauw 1 x 3 weken of minder. Altijd wel wat belangrijkers te doen. In januati ging het beter en na 5 maart dus niet. Zes weken helemaal niet, teveel te verwerken en te regelen. Omdat de tocht was uitgesteld maar niet afgeblazen ben ik opnieuw naar Henk van tfitplan gegaan. Uitgelegd wat mijn doel was en gevraagd wat te doen? Trainen dus en wel consequent en liefst meerdere keren per week. 'Je hebt genoeg in te halen dus kom maar wanneer je wilt'. Eind april gestart met 1 x week en na enkele weken opgeschaald naar resp. 2 en later 3 x week. In juni weer getest en ik zat in 3 = matig. Met de familie afgesproken dat ik zou starten als ik in 4 = gemiddeld zou zitten. Doorgaan met trainen; fiets mee naar italie en steile heuvels beklimmen en vooral veel zwemmen. elke dag een 12 uur baantjes trekken. Het trainen vond ik ondertussen plezierig en het verschil met een jaar geleden goed voelbaar. Begin augustus zat ik in 4 en kon ik gaan.

Als ik dat oude mannetje zo van me weg zie fietsen denk ik als ik terug ben ga ik schaatsen en in het voorjaar toch maar een racefiets en lid worden van de Nieuwegeinse Wielerclub en dan volhouden dat fithiedsniveau.

Maar nu eerst de Pyreneen en daarvoor de 1/2 van de bagage lozen. De vraag is hoe?

een tweede verhaal uit Poitiers

Na chartres volgt nog een poosje de Beauce maar al snel wordt het landschap afwisselender als ik de Loir [zonder e] bereik. De Beauce is dus een soort hoogvlakte van een paar honderd km waar je tientallen km rijdt zonder een dorp of huis te zien. Geen watergangen, beesten gewoon desolaat. Heel in de verte soms een tractor, ik kan niet zien of er iemand in zit. Bj de Loir wordt het dus beter. Dorpjes vreschijnen en het landschap wordt afwisselender. Na wat zoeken vind de mere de maire die mij een eenfrans chtpaar rondleidt in een kerkje waarvan zij de sleutel heeft. en in fresco zien we de dance macabre. Het verhaal over de pest en zijn gevolg. de europese geschiednis doet opnieuw zijn intrede. Later op d dag stop ik bij een kapel om stil te staan bij de kinder kruistocht. in de middeleeuwen (de bevolking was maar een fractie van de huidige) zijn 20.000 kinderen vanuit dze kapel vertrokken voor en kruistocht naar Jeruzalm. Geen een kwam terug; allenoverleden aan ziekte en uitputting. Dat geeft te denkn. Nu nog is het hier een leeg land. Waar kwamen zij vandaan en wie heeft ze overgehaald te gaan?

richting Tours merk je hoe god de Nederlandse fietspaden en bewegzijzering is georganiseerd. Met Tours in het zicht kost het nog uren en omwegen om de stad te bereiken. hindernissen zoals spoor- en autwegen moeten worden omzeild om er te komen. Na tours kom ik een fietser uit Den Haag tegen. Samen heerlijk ontspannen gefietst naar chatterault. Vandaag een korte rit naar Poitiers. De stad staat bol van historie en cultuur, dus veel foto,s genomen. morgen richting Angouleme. Salut

een eerste bericht uit Poitiers

eindelijk kan ik internet gebruiken met een groot toetsenbord. Wel frans en dus zitten de toetsen op andere plaatsen.

Iedereen hartelijk bedankt voor de reacties en blijf vooral reageren.

De aanmoedigingen zijn hartverwarmend en versterkend. Zeker de afgelopen dagen vanaf St Quintin naar Chartres was het ploeteren. Stormachtigie wind tegen en regen. Er is dan voor mij maar 1 oplossing, blk op oneindig en fietsen met in gedachten de reacties. Ook onderweg komen die veelvuldig van de plaatselijke bvolking met een ¨bon courage¨. Racefietsers begroeten steed met een bon jour of houden je even uit de wind. Vandaag een groep van ca 10 renners applaudiserend en ¨chapeau¨. het moedigt allemaal aan om door te gaan.

Drie dagen geleden na 7 uur zwoegen ook nog een lekkeband. Ik zat er helemaal doorheen. Bj een barretje gestopt en spontaan hulp gekregen, geweldig. Dan fiets je zo weer een uur verder.

Mooi was het fietsen in Belgie; fietspaden langs de weg en langs riviertjes zoals de Dender. het is een aanbeveling. Je komt in prachtige steden zoals Mechelen, Aals en Doorni/Tournai. Mooie gebouwen, gemoedelijk sfeer en heerlijke terassen.

Chartres viel tegen. Ik had grote verwachting van de kathedraal en m.n. het blauwe licht van de ramen. Het was echter somber weer en de voorgevel was ingepakt voor renovatie. Vermoeidheid zal ook wel een rol hebben gespeeld.

Notities van Bert

Bert maakt onderweg notities en stuurt deze af en toe naar mij op. Ik zet deze noties dan op zijn weblog. Afgelopen week heb ik weer een aantal notities ontvangen maar vanwege problemen op mijn werk en Renske die een paar dagen in het ziekenhuis heeft gelegen kom ik daar nu pas aan toe.

Het kan dus zijn dat de chronologische volgorde in zijn weblog af en toe niet klopt.

Hij heeft een aantal zware tochten achter de rug met veel wind. Zelfs heuvel af moest hij flink trappen. Het weer is beter dan bij ons in nederland

Op dit moment zit hij in Freteval tussen Chartres en Tour.

Ria

P.s Chronologische volgorde klopt wel. De notities van Bert komen er dus steeds tussen.

Scrol bij de verhalen naar beneden en je vind ze.

24 augustus Houdan

Nog een notitie van een week geleden ontvangen met een leuk verhaal dat ik jullie niet wil onthouden. Ria

Dinsdag August 24,

9 uur start met 680 km op de teller. Weer veel wind op de vlaktes en natuurlijk tegen. Pittige klimpartijen van 2 en3 km met delen oplopend tot resp 7en10%. daarom enkele stukken gelopen. De klimmetjes van gisteren zaten nog in de benen. Bij760km lekke voorband. Bij een barretje samen met een fransman geplakt. Had gehoopt op een slaapplaats in het stadje, maar dat is in deze stadjes niet te vinden. Wordt daarvoor teruggestuurd naar de grotere steden aan de Seine. Van ze lang zal ze leven niet. Net al die klimpartijen achter de rug. Ik ben gekke Henkie niet. Liever rij ik door en wat om naar Houdan. Waar ik na wat zoeken een hotelletje vind, campings zijn nog weer 20 km verder en dat lukt niet meer na deze dag van 100 km. Morgen 50 km naar Chartres kathedraal bekijken en hopelijk een mogelijkheid voor internet.

zondag 22 augustus

Zondag 22 augustus.560 km op cd teller.

Dus deze 1e week gemiddeld 80 km per dag. Een rustige route. En daar waren mijn spieren wel aan toe. Vanmorgen getwijfeld gaan of blijven? Engelsen waren nog laat luidruchtig. Laatste avond voor hun op weg naar huis. Bovenal was ik bezig met het bericht van Ria. Haar collega had vrijdag een telefoontje gekregen met de mededeling dat zij maandag de eerste dag na haar vakantie in een andere functie wordt verwacht. Schrik alom en wat staat Ria maandag te wachten? Spannend en lastig op zo' n grote afstand.

Tournai, 4e dag

Tournai en 350 op de teller.

Na Geraardsbergen verandert er veel. Ik rij Wallonië binnen men spreekt frans en ik rij de collines in. De eerste pittige heuvels. De jongelui van vanochtend kom ik op het terras in Tournai tegen. Vonden het erg pittige heuvels viel tegen. Tja zo gaat dat de schildpad zal straks nog winnen!


Verstuurd vanaf mijn iPhone