Bertnaarsantiago.reismee.nl

een tweede verhaal uit Poitiers

Na chartres volgt nog een poosje de Beauce maar al snel wordt het landschap afwisselender als ik de Loir [zonder e] bereik. De Beauce is dus een soort hoogvlakte van een paar honderd km waar je tientallen km rijdt zonder een dorp of huis te zien. Geen watergangen, beesten gewoon desolaat. Heel in de verte soms een tractor, ik kan niet zien of er iemand in zit. Bj de Loir wordt het dus beter. Dorpjes vreschijnen en het landschap wordt afwisselender. Na wat zoeken vind de mere de maire die mij een eenfrans chtpaar rondleidt in een kerkje waarvan zij de sleutel heeft. en in fresco zien we de dance macabre. Het verhaal over de pest en zijn gevolg. de europese geschiednis doet opnieuw zijn intrede. Later op d dag stop ik bij een kapel om stil te staan bij de kinder kruistocht. in de middeleeuwen (de bevolking was maar een fractie van de huidige) zijn 20.000 kinderen vanuit dze kapel vertrokken voor en kruistocht naar Jeruzalm. Geen een kwam terug; allenoverleden aan ziekte en uitputting. Dat geeft te denkn. Nu nog is het hier een leeg land. Waar kwamen zij vandaan en wie heeft ze overgehaald te gaan?

richting Tours merk je hoe god de Nederlandse fietspaden en bewegzijzering is georganiseerd. Met Tours in het zicht kost het nog uren en omwegen om de stad te bereiken. hindernissen zoals spoor- en autwegen moeten worden omzeild om er te komen. Na tours kom ik een fietser uit Den Haag tegen. Samen heerlijk ontspannen gefietst naar chatterault. Vandaag een korte rit naar Poitiers. De stad staat bol van historie en cultuur, dus veel foto,s genomen. morgen richting Angouleme. Salut

Reacties

Reacties

Andre en Ine

Een boeiend verslag, Bert! Veel succes met de verdere tocht.

Roderick

Leuke impressie's!

Hou vol...

Hans

Eenzame fietser.

Fietsen tegen de wind in,
Een regendruppel aan je kin.
Vermoeidheid in je lijf,
En 's avonds ben je stijf.
Straks ben je thuis, flink gestrest van de reis,
Ach Bertje, wat doe je toch onwijs!
Ga toch lekker achterover leunen,
Dan hoef je niet meer op die rotfiets te kreunen.
Waarom geniet je niet op je gemak van je “oude” dag,
Hou nou toch op met dat gekke gedrag.
En dan bén je eindelijk in Santiago,
Dan denk je weer, ik mis mijn familie zo.
Met dit opwekkende gedicht kun je weer een uurtje verder zwoegen,
En regelmatig bijtanken in al die kroegen.
Hoeveel kilometer nog te gaan?
Ik zou zeggen, gaan met die banaan!

Een ex-collega

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!